Pasajlar - Tek Bir Tarafı Tutmanın İmkansızlığı...

Yönetmen Ira Sachs, filme başlarken kafamızda şöyle bir kurgu vardı: "Aman yine bir Avrupa şehir dramı, tamam anladık, kahve içiyorlar, sigara içiyorlar, birbirlerine kızıyorlar." Fragmanı izlerken "bu adam Türk mü yoksa" diye sormuştum, çünkü Franz Rogowski'nin o esmer-asabi-her an patlayacak hali bana çok tanıdık geldi. Meğer adam Almanmış, üstüne bir de yönetmen, üstüne bir de evli (bir erkekle)...

Konu ne?

Tomas (Rogowski), kocası Martin (Ben Whishaw) ile 15 yıllık bir evlilik sürdürüyor. Film bitmiş, set kapanış partisinde Tomas dans etmek istiyor, Martin nazlanıyor, Tomas da omuz silkip Agathe (Adèle Exarchopoulos) ile dans etmeye başlıyor. Ertesi sabah eve gelip kocasına "kadınla yattım, farklı bir şeydi" diyor, sanki yeni bir restoran denemiş gibi bir rahatlıkla. Adam ortada hiç durmuyor, sürekli iki tarafı da oyalıyor: bugün Martin'e sevgi sözcükleri, yarın Agathe'ye aynı  sözcükler, kimseye gerçek bir karar yok.

Adèle Exarchopoulos'un oyunculuğu

Burada ayrı bir parantez açmak istiyorum: kadın enfes oynamış. Agathe'yi hem güçlü hem de Tomas'ın kaosuna kapılmış biri olarak öyle bir dengeyle veriyor ki, izleyici bir yandan "kaç be kızım bu adamdan" demek istiyor, bir yandan da kadının neden kaçmadığını tam da o performans sayesinde anlıyor.

Oyalama taktiği

Tomas'ın stratejisi şu: Martin'le kavga edince Agathe'ye kaçıyor, Agathe ile işler ciddileşince Martin'e geri dönüyor, üstüne bir de "bebek olunca üçümüz birlikte büyütelim" teklifini masaya koyuyor. Yani adam iki ilişkiyi de aynı anda sıcak tutmaya çalışan bir tezgah yürütüyor, ama tezgah er ya da geç devriliyor, çünkü iki insanı aynı anda "birinci sırada" tutmak matematiksel olarak mümkün değil.

Heteronaliz

Film boyunca üç kere "ben olsam böyle yapmazdım ” dedim, üç kere de "böyle insanlar düşman başına”. Bu film, ilişkilerin sadece "aldatma var mı yok mu" ikiliğinden ibaret olmadığını, kimlik, arzu, sahiplenme gibi çok daha derin konulara da girdiğini gösteriyor. Yani bizim mahalledeki “senin manitayı başkasıyla gördüm" dramının çok ötesinde bir mesele.

Puan: Martin tarafı tutarsam 60, Agathe tarafı tutarsam 65, Tomas'ı hiç tutamadım koca bir 0

(yvzozen Brüksel'den bildirdi)

facebook'ta Paylaş twitter'a yolla Allah'a havale et

Sıradaki Sinema İçerikleri:

Tufan - Sular Yükseldikçe Mantığın da Boğulduğu Film

Backrooms - 20 Yaşında Bir Çocuğun YouTube`dan Sinemaya Taşıdığı Kabus

Merhamet Yok (Mercy) - Yapay Zeka Hakim Oldu

Obsession - 6.99 Dolarlık Bir Oyuncakla Hayatını Mahveden Adam...

Sıradaki Haberler:

Sinema Tufan - Sular Yükseldikçe Mantığın da Boğulduğu Film

Netflix`in bu Güney Kore yapımı felaket filmi, "dünyanın sonu geliyor, ama önce aile draması yaşayalım" formülünü tekrar deniyor, ve bunu bayağı iddialı bir şekilde yapıyor. Filmin tanıtımı sizi "sel basmış bir evde ölüm kalım mücadelesi" diye basit bir hayatta kalma hikâyesi bekliyormuş gibi kandırıyor, ama film ilerledikçe işin içine asteroitler, yapay zeka, zaman döngüleri giriyor. Resmen "bir tane felaket türü seçemedik, hepsini koyduk" mantığıyla ilerliyor. Detaylar...